Ζητούν δίκαιη δίκη για τον Σπύρο.

Σήμερα ξεκινά στο Μπουρούντι η δίκη του Ελληνα υπηκόου Σπύρου-Ρίτσαρντ Χαγκαμπιμάνα, ο οποίος συνελήφθη τον Ιούνιο μετά την άρνησή του να πνίξει στο αίμα τις διαδηλώσεις στη χώρα της Κεντρικής Αφρικής.

Οπως όλα δείχνουν, πρόκειται για μια δικαστική διαδικασία που απέχει πολύ από τα όρια της «δίκαιης δίκης», με τα υπερασπιστικά του δικαιώματα να έχουν παραβιαστεί κατάφωρα.

Την Κυριακή ο Σπύρος Χαγκαμπιμάνα πέρασε τα τεσσαρακοστά έκτα γενέθλιά του απομονωμένος σε κάποιο κελί των φυλακών-γκέτο της Γκιτέγκα, όπου και βρίσκεται μετά τη σύλληψή του στις 27 Ιουνίου.

Προφανώς, όσα ζει σήμερα δεν θα μπορούσε καν να τα φανταστεί πριν από περίπου 20 χρόνια, όταν έπαιρνε την υποτροφία από τη χώρα του κι ερχόταν για σπουδές στην Ελλάδα.

Ο Σπύρος τελείωσε εδώ τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και στη συνέχεια μπήκε στη Νομική Αθηνών, ενώ παράλληλα, για να βγάζει τα προς το ζην, εργαζόταν ως υπάλληλος στη βιβλιοθήκη της ΑΣΟΕΕ.

Εμενε στη συνοικία της Κυψέλης και με τα χρόνια πήρε και την ελληνική υπηκοότητα.

Από την Ελλάδα έφυγε το 2005. Αρχικά συμμετείχε σε ειρηνευτικές αποστολές των Ηνωμένων Εθνών κι έπειτα επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου και μπήκε στο σώμα της αστυνομίας φτάνοντας στον βαθμό του συνταγματάρχη. Τον Ιούνιο στο Μπουρούντι είχε ξεσπάσει κύμα διαδηλώσεων.

Οι εντολές που δόθηκαν στον Σπύρο, ο οποίος ήταν υπαρχηγός του τμήματος επιχειρήσεων της αστυνομίας, ήταν να καταστείλει βίαια τις διαδηλώσεις κάνοντας χρήση αληθινών πυρών εναντίον των διαδηλωτών. Εκείνος αρνήθηκε.

«Βρίσκομαι φυλακισμένος αποκλειστικά και μόνο λόγω της εναντίωσής μου στις άνωθεν εντολές της ηγεσίας της αστυνομίας να κάνω χρήση βίας και να προβώ σε δολοφονίες άμαχων διαδηλωτών», εξηγεί ο ίδιος σε επιστολή που δημοσίευσαν στο «Εθνος» (5/8/2015) η Μαρία Ψαρά και ο Λευτέρης Μπιντέλας.

Με άγνωστα στοιχεία

Ο Σπύρος κατηγορήθηκε για συμμετοχή σε απόπειρα πραξικοπήματος, η οποία όμως είχε γίνει έναν μήνα πριν από τη σύλληψη του ίδιου και όσοι θεωρήθηκαν υπαίτιοι γι’ αυτήν είχαν συλληφθεί ήδη από τον Μάιο.

«Ο Σπύρος δεν έχει καμία σχέση με το πραξικόπημα», λέει στην «Εφ.Συν.» ο Αλέξης Αναγνωστάκης, δικηγόρος του Σπ. Χαγκαμπιμάνα στην Ευρώπη, και καταγγέλλει ότι ο Σπύρος και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι στη δίκη δεν έχουν καν πρόσβαση στη δικογραφία!

Με λίγα λόγια, τους έχουν στερήσει τη δυνατότητα να γνωρίζουν τα στοιχεία με βάση τα οποία οδηγούνται σήμερα στο εδώλιο.

Ο Αλ. Αναγνωστάκης κάνει επίσης λόγο για «παράνομη κράτηση», επισημαίνοντας ότι έχουν παραβιαστεί μια σειρά από υπερασπιστικά δικαιώματα του Σπύρου, ο οποίος βρίσκεται σε απομόνωση με αποτέλεσμα να μην μπορεί να έχει αποτελεσματικές συναντήσεις με τον δικηγόρο του προκειμένου να προετοιμάσει την υπεράσπισή του.

«Οδηγείται σε μια δίκη “λαιμητόμο”, όπως ο ίδιος φοβάται», τονίζει.

Μετά τη σύλληψη του Σπύρου δημιουργήθηκε ένα group στο facebook με τίτλο «Free Spiros Richard Hagabimana», το οποίο σήμερα αριθμεί περίπου 12 χιλιάδες μέλη.

«Αυτό που ζητάμε εμείς είναι η διεθνής κοινότητα να στείλει αντικειμενικούς παρατηρητές από τον ΟΗΕ, από την Ε.Ε. και από την Ελλάδα, ώστε να διασφαλιστεί ότι θα γίνει πραγματικά μία δίκαιη δίκη», αναφέρει στην «Εφ.Συν.» η Αννα Σηφάκη, δημιουργός του group και προσωπική φίλη του Σπύρου, ο οποίος αυτή τη στιγμή κινδυνεύει να βρεθεί με κάθειρξη 30 χρόνων.

Τα εγκλήματα του Πάσσαρη θα ξεχαστούν μαζί με τα θύματά του.

Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ.

Δημοσιεύτηκε στο ‘Εθνος της Κυριακής στις 12/12/2015.

Τον Φεβρουάριο του 2001, ο διαβόητος κακοποιός Κώστας Πάσσαρης δραπετεύει από το νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς», όπου είχε μεταφερθεί για εξετάσεις, δολοφονώντας εν ψυχρώ τους δύο αστυνομικούς που τον συνόδευαν.

Τα εγκλήματα του Πάσσαρη θα ξεχαστούν μαζί με τα θύματά του

Η ΕΛ.ΑΣ. βυθίζεται στο πένθος, η σύλληψη του κακοποιού ανάγεται σε ζήτημα τιμής και συστήνεται ειδική ομάδα κρούσης. Ομως, ο Πάσσαρης καταφέρνει να «ξεγλιστρήσει» από μπλόκο πάνοπλων αστυνομικών και τελικά να διαφύγει στη Ρουμανία, όπου παραμένει μέχρι και σήμερα φυλακισμένος.

Το περιστατικό προκαλεί οργή για τους χειρισμούς της ΕΛ.ΑΣ. και ο αρχηγός του Σώματος παραιτείται. Οι έρευνες αποκαλύπτουν ότι είχε καταστρωθεί ένα καλά οργανωμένο σχέδιο απόδρασης, με άγνωστο αριθμό συνεργών, που είχαν προμηθεύσει τον κακοποιό με όχημα διαφυγής, όπλο, κατάλυμα, ενώ ακόμα και η μεταγωγή του στο νοσοκομείο ήταν «σκηνοθετημένη».

Χωρίς δίκη
Δεκαπέντε χρόνια μετά, το «Εθνος της Κυριακής» ανοίγει τον φάκελο του Κ. Πάσσαρη. Οι δολοφονίες των αστυνομικών παραμένουν αδίκαστες, με τις οικογένειες των θυμάτων να μην έχουν βρει ως τώρα δικαιοσύνη και ψυχική ηρεμία.

 Ο Κώστας Πάσσαρης εξακολουθεί να βρίσκεται στις φυλακές της Ρουμανίας, χωρίς να έχει δικαστεί για τα εγκλήματα που διέπραξε στην Ελλάδα.  Η επιστολή της οικογένειας του αδικοχαμένου αστυνομικού στον
Ο Κώστας Πάσσαρης εξακολουθεί να βρίσκεται στις φυλακές της Ρουμανίας, χωρίς να έχει δικαστεί για τα εγκλήματα που διέπραξε στην Ελλάδα.

Η επιστολή της οικογένειας του αδικοχαμένου αστυνομικού στον υπ. Δικαιοσύνης και η πρώτη σελίδα της διακρατικής συνθήκης Ελλάδας – Ρουμανίας που επιτρέπει την έκδοση Πάσσαρη.

Την περασμένη εβδομάδα, η οικογένεια του δολοφονημένου αστυνομικού Διονύση Αλεβιζόπουλου απέστειλε επιστολή-κραυγή αγωνίας, την οποία δημοσιεύει το «Εθνος της Κυριακής», στον υπουργό Δικαιοσύνης Ν. Παρασκευόπουλο, με την οποία του ζητά να ενεργοποιήσει τη διακρατική συμφωνία Ελλάδας – Ρουμανίας, ώστε να εκδοθεί ο Πάσσαρης στη χώρα μας και να δικαστεί.

Ηδη έχουν παραγραφεί τα αδικήματα που αφορούν το σχέδιο απόδρασης, με αποτέλεσμα να μην αποκαλυφθεί ποιοι και γιατί είχαν βοηθήσει τον εγκληματία να αποδράσει. Η αδράνεια των ελληνικών αρχών στην υπόθεση οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια και στην παραγραφή της διπλής δολοφονίας των αστυνομικών.

Μάλιστα, από τα δικόγραφα και συγκεκριμένα με το υπ’ αριθ’ 69058/14-1-2004 έγγραφο των ρουμανικών αρχών αποκαλύπτεται πως το ελληνικό υπουργείο Δικαιοσύνης δεν συμφωνεί και δεν επιθυμεί τη μεταφορά του Κωνσταντίνου Πάσσαρη στην Ελλάδα για να δικαστεί!

Οι δικηγόροι Ανδρέας και Αλέξης Αναγνωστάκης που εκπροσωπούν νομικά την οικογένεια του αδικοχαμένου Αλεβιζόπουλου.
Οι δικηγόροι Ανδρέας και Αλέξης Αναγνωστάκης που εκπροσωπούν νομικά την οικογένεια του αδικοχαμένου Αλεβιζόπουλου.

«Είμαι αδερφή του δολοφονημένου αστυνομικού Διονύση Αλεβιζόπουλου, τη 16/2/2001 παρά του κακοποιού Κώστα Πάσσαρη (…) Μεταξύ Ελλάδας και Ρουμανίας υπάρχει και λειτουργεί από 19/10/1972 διακρατική σύμβαση δικαστικής αγωγής. Μ’ αυτήν επιτρέπεται η προσωρινή έκδοση του κακοποιού (…) Υποβλήθηκε αίτημα να ζητηθεί η προσωρινή έκδοση του Κ. Πάσσαρη, για να δικαστεί στην Ελλάδα για τα εγκλήματα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση του αστυνομικού Δ. Αλεβιζόπουλου. Τον οποίο, μεθ’ άλλου, συναδέλφου του, φόνευσε ύπουλα. Μέχρι να εκτίσει τις ποινές του στη Ρουμανία (δις ισόβια) θα έχουν παραγραφεί όλα τα αδικήματα που διέπραξε στην Ελλάδα. Θα έχουν αποβιώσει όλοι οι συγγενείς των θυμάτων, οι δεσμοφύλακες, οι αστυνομικοί που τον χειρίστηκαν και κάθε μάρτυρας σχετικός με την υπόθεση. Ετσι, θα είναι ανέφικτη η διεξαγωγή των δικών που του αξίζουν. Θα έχουν ξεχαστεί τα εγκλήματα και θα ανήκουν μόνο στην Ιστορία», αναφέρεται στη συγκλονιστική επιστολή της οικογένειας Αλεβιζόπουλου, την οποία εκπροσωπούν νομικά οι Ανδρέας και Αλέξης Αναγνωστάκης.

Στασιμότητα
Επί 10 και πλέον έτη -από το 2006 όταν και είχε υποβάλει ξανά αίτημα η οικογένεια του θύματος να εκδοθεί ο κακοποιός- οι ελληνικές αρχές δεν έχουν κάνει τίποτα επί του θέματος, αρνούμενες να ενεργοποιήσουν τη διακρατική συμφωνία προσωρινής έκδοσης.

Οπως εξηγούν νομικοί κύκλοι στο «Εθνος της Κυριακής», η σύμβαση προσωρινής έκδοσης προβλέπει τη μεταγωγή του Πάσσαρη στην Ελλάδα για να δικαστεί για τα εγκλήματα και στη συνέχεια διακρατική συνεννόηση μεταξύ των δικαστικών αρχών για τις φυλακές που θα εκτίσει τις ποινές.

ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΕΛΙΓΜΟΙ ΤΟΥ ΚΑΚΟΠΟΙΟΥ
Εφτασε μέχρι το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων προσποιούμενος το θύμα

Το «Εθνος της Κυριακής» φέρνει για πρώτη φορά στο φως της δημοσιότητας το παρασκήνιο του δικαστικού θρίλερ αλλά και τις άγνωστες πτυχές της πολύκροτης υπόθεσης Πάσσαρη. Στις 6 Οκτωβρίου ο Πάσσαρης είχε ζητήσει τη μεταφορά του στην Ελλάδα, ενδεχομένως να γλιτώσει από τις φυλακές υψίστης ασφαλείας στη Ρουμανία. Δικαστήριο του Βουκουρεστίου τον είχε καταδικάσει σε δις ισόβια, για διπλή δολοφονία και ληστεία που είχε διαπράξει. Πηγές του ρουμανικού υπουργείου Δικαιοσύνης αναφέρουν ότι ο Πάσσαρης είχε ζητήσει την προσωρινή του μεταφορά.

Σύμφωνα με το ρουμανικό Ποινικό Δίκαιο, η μεταφορά ενός κρατουμένου σε άλλη χώρα μπορεί να διαρκέσει για μικρό χρονικό διάστημα, ώστε να δοθεί η δυνατότητα προανάκρισης από τις ελληνικές Αρχές. Στις 9 Μαΐου 2007, με απόφαση του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αθηνών, αναστέλλεται η διαδικασία στο ακροατήριο κατά του Κ. Πάσσαρη, μέχρι τη σύλληψή του.

Ομως, όπως αποκαλύπτεται από τα σχετικά δικόγραφα, ο Πάσσαρης είχε προσφύγει στις 13 Νοεμβρίου 2001 στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για δήθεν παραβίαση του δικαιώματος πρόσβασης στο δικαστήριο, επειδή η ελληνική κυβέρνηση δεν είχε αποδεχθεί το αίτημα μεταφοράς, το οποίο όμως είχαν αποδεχτεί οι ρουμανικές Αρχές.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή του με την απόφαση Πάσσαρης κατά Ελλάδας που εκδόθηκε την 24/9/2009. Στην απόφαση του δικαστηρίου αναφερόταν: «Ο προσφεύγων δεν μπορεί να υποκρίνεται το ”θύμα”, κατά την έννοια της ΕΣΔΑ, παραβίασης του δικαιώματος πρόσβασης. Τα θύματα των εγκληματικών του πράξεων, όπως ο ίδιος παραθέτει στην προσφυγή του, είναι τα θύματα της παραβίασης καθώς η Δικαιοσύνη δεν έχει κάνει τίποτα για λογαριασμό τους».

Μια απόφαση-καταπέλτης για την Ελλάδα και μάλιστα από ανώτατο ευρωπαϊκό δικαστήριο, καθώς οι ελληνικές Αρχές επί δέκα και πλέον έτη δεν έχουν… καταφέρει να τον φέρουν στη χώρα και να τον καταδικάσουν.

Και ενώ για τις οκτώ ανθρωποκτονίες που διέπραξε δεν δικάστηκε ποτέ ο Πάσσαρης και δεν ζητήθηκε ποτέ η έκδοσή του, τα ελληνικά δικαστήρια προχώρησαν τη δίκη του για πλημμεληματικές πράξεις. Συγκεκριμένα, γιατί «στην Καλλιθέα την 11-8-2001, προκάλεσε ζημιές, πυροβολώντας τα υπ’ αριθ. Υ…-19… ΙΧΕ και Υ…/81… αυτοκίνητα ιδιωτικής χρήσης. Γιατί κατά τις ανθρωποκτονίες που διέπραξε, έφερε μαζί του όπλο χωρίς άδεια. Γιατί έκανε χρήση του όπλου αυτού, όταν σκότωνε ή επιχειρούσε να σκοτώσει ανθρώπους. Γιατί έκλεψε το υπ’ αριθ. Υ…-69… αυτοκίνητο ιδιωτικής χρήσης. Γιατί μετέθεσε τις πινακίδες από το υπ’ αριθ. Υ…- 86… αυτοκίνητο ιδιωτικής χρήσης σε μηχανή HONDA». Του επιβλήθηκε η ποινή των 22 χρόνων φυλάκισης, η οποία κατ’ επιμέτρηση προσδιορίστηκε στα 10 χρόνια. Και ενώ οι οικογένειες των θυμάτων δεν δικαιώθηκαν ποτέ για τις δολοφονίες, κλήθηκαν όμως και κατέθεσαν στην παραπάνω δίκη μολονότι ήταν άσχετοι με τα αδικήματα, αφού δεν θα μπορούσαν να γνωρίζουν για τις πινακίδες που χρησιμοποίησε ο Πάσσαρης. Υποβλήθηκαν σε μια άνευ λόγου ταλαιπωρία και κυρίως αναγκάστηκαν να ξαναζήσουν τη φρίκη της τραγωδίας τους.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΜΠΙΝΤΕΛΑΣ – ΜΑΡΙΑ ΨΑΡΑ
This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it..

Δραματικό SOS από το Μπουρούντι

ΝΕΑ ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΠΥΡΟ-ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΧΑΓΚΑΜΠΙΜΑΝΑ.

Δημοσιεύτηκε στις 5/12/2015 στο ΕΘΝΟΣ.

Νέα δραματική έκκληση απευθύνει μέσω του «Εθνους» ο Σπύρος-Ρίτσαρντ Χαγκαμπιμάνα προς τις ελληνικές και τις ευρωπαϊκές Αρχές, τις οποίες καλεί να «δράσουν άμεσα και χωρίς καμία άλλη καθυστέρηση για την προστασία του υπηκόου τους, ακόμα και να υπερβούν τα όρια των αρμοδιοτήτων τους».

Ο Σπύρος-Ρίτσαρντ Χαγκαμπιμάνα, αξιωματικός της Αστυνομίας στο Μπουρούντι Αφρικής βρίσκεται φυλακισμένος επειδή αρνήθηκε να δολοφονήσει διαδηλωτές
Ο Σπύρος-Ρίτσαρντ Χαγκαμπιμάνα, αξιωματικός της Αστυνομίας στο Μπουρούντι Αφρικής βρίσκεται φυλακισμένος επειδή αρνήθηκε να δολοφονήσει διαδηλωτές

Το καθεστώς στο Μπουρούντι προχωρά με εσπευσμένες διαδικασίες σε διεξαγωγή δίκης κατά των 28 «πρωταιτίων» -μεταξύ των οποίων και ο Ελληνας υπήκοος- του πραξικοπήματος του Μαΐου 2015. Η δίκη ξεκινά στις 14 Δεκεμβρίου μέσα στις φυλακές-γκέτο της Gitega, σε άθλιες συνθήκες και υπό καθεστώς τρόμου, αφού εκεί κρατείται σε πλήρη απομόνωση.

Φυλακή-κολαστήριο
Ο Σπύρος απειλείται με εξοντωτική ποινή, καθώς προβλέπεται κάθειρξη 30 ετών στις φυλακές-κολαστήρια στο Μπουρούντι. Εκτιμάται ότι οι λόγοι επίσπευσης της δίκης είναι για να προκαταλάβει το καθεστώς στο Μπουρούντι τις αποφάσεις των διεθνών οργάνων.

Ο Ελληνας υπήκοος ζητά να αποσταλούν εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των Διεθνών Οργανισμών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων παρατηρητές στη δίκη του, ώστε να διασφαλιστεί ότι η απόφαση θα είναι δίκαιη και αμερόληπτη.

Υπενθυμίζεται ότι το «Εθνος» είχε αποκαλύψει τον περασμένο Αύγουστο την παράνομη φυλάκιση του Σπύρου από το καθεστώς του Μπουρούντι, επειδή ως αξιωματικός της Αστυνομίας είχε αρνηθεί να ανοίξει πυρ κατά διαδηλωτών που ζητούσαν την παραίτηση του προέδρου της χώρας.

Εκτοτε ο Σπύρος έχει υποστεί φρικτά βασανιστήρια προκειμένου να «ομολογήσει», αντιμετωπίζοντας πλέον σοβαρότατα προβλήματα υγείας. «Ο Σπύρος δεν έχει καμία δυνατότητα να συμβουλευτεί αποτελεσματικά τον δικηγόρο του, να καλέσει μάρτυρες, να βρει έγγραφα και να προετοιμάσει στοιχειωδώς την υπεράσπισή του. Οι πολιτικές πιέσεις για καταδίκη είναι ασφυκτικές. Φοβάται πως οδηγείται σε δίκη-λαιμητόμο», αναφέρουν οικείοι του στο «Εθνος». Οι δικηγόροι του στην Ευρώπη, Ανδρέας και Αλέξης Αναγνωστάκης, υποστηρίζουν πως οι φόβοι για μη δίκαιη δίκη, υπό αυτές τις συνθήκες, είναι παραπάνω από δικαιολογημένοι και έχουν ήδη προσφύγει στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και στην Επιτροπή του ΟΗΕ.

Συμπαράσταση
Η είδηση φυλάκισης του Σπύρου πυροδότησε κύμα συμπαράστασης στα ελληνικά social media. Είχε έρθει ως πολιτικός πρόσφυγας στην Ελλάδα, ήταν φοιτητής της Νομικής το 1996 και απόφοιτος της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, ενώ εργαζόταν και στη βιβλιοθήκη της ΑΣΟΕΕ.

Αγάπησε την Ελλάδα ως δεύτερη πατρίδα του, έμαθε και μιλά τα Ελληνικά σαν μητρική γλώσσα, πήρε υπηκοότητα, βαπτίστηκε χριστιανός ορθόδοξος και πριν από έναν χρόνο έφερε στην Ελλάδα και βάπτισε τον μικρό του γιο, τον Μάρκο, τώρα 3,5 ετών.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΜΠΙΝΤΕΛΑΣ – ΜΑΡΙΑ ΨΑΡΑ

Από τη Βιβλιοθήκη της ΑΣΟΕΕ στις Φυλακές του Μπουρούντι.

Δημοσιεύτηκε στο VICE, στις 30/11/2015. Της Ιωάννας Φωτιάδη.

Τον χαμογελαστό βιβλιοθηκάριο της ΑΣΟΕΕ- όπως λεγόταν πριν από δεκαπέντε χρόνια το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών- πολλοί απόφοιτοι της εποχής εκείνης θα τον θυμούνται ακόμα. Και αυτό όχι επειδή ο Σπύρος ήταν Αφρικανός, αλλά επειδή κατόρθωνε με τον ήπιο και πρόσχαρο χαρακτήρα του όχι μόνον να γίνεται αγαπητός, αλλά και απαραίτητος. «Δεν μπορούσες να μην τον κάνεις φίλο σου» θυμάται με νοσταλγία ο οικονομολόγος, Κωνσταντίνος Κομπότης, «ήταν ένας άνθρωπος ανοικτός και με αυθεντικό ενδιαφέρον για τους άλλους». Ο Κωνσταντίνος τον γνώρισε στη βιβλιοθήκη και ως πρόεδρος του συλλόγου φοιτητών Erasmus, τον έφερε κατευθείαν σε επαφή με «Ερασμίτες». «Σκέφτηκα ότι ως ξένος θα ταίριαζε στο κλίμα» εξηγεί. Και είχε δίκιο, αφού ο Σπύρος έγινε η «ψυχή» της παρέας. «Όποτε τον φώναζα ως Richard, με το αφρικανικό του όνομα, με διόρθωνε κατευθείαν: Σπύρος ρε!» περιγράφει ο Κωνσταντίνος, «τα ελληνικά του ήταν αξιοθαύμαστα».

Όσοι είχαν συναντήσει τον Σπύρο σε κάποιον διάδρομο της ΑΣΟΕΕ, ίσως δεν φαντάζονταν την ιστορία που κουβαλούσε μαζί του σαν βαρίδι. Έχοντας χάσει τον πατέρα του, σημαίνον πολιτικό πρόσωπο στο Μπουρούντι που δολοφονήθηκε στον εμφύλιο, έφτασε στην Ελλάδα τη δεκαετία του ’90, όπου του δόθηκε πολιτικό άσυλο και αργότερα η ελληνική υπηκοότητα. Εδώ είχε την ευκαιρία να σπουδάσει στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και στη συνέχεια στη Νομική Αθηνών. Έτσι, αν και εργαζόμενος φοιτητής έζησε για λίγο την ανεμελιά των φοιτητικών χρόνων. «Στο μυαλό του, όμως, είχε πάντα το Μπουρούντι» θυμάται η Άννα Σηφάκη, «τον απασχολούσε η πολιτική κατάσταση, βοήθησε πολλά παιδιά από το Μπουρούντι και τη Ρουάντα να έρθουν στην Ελλάδα για σπουδές». Ίδρυσε, μάλιστα, μια οργάνωση, την «Αναπνοή για το Μπουρούντι», η οποία εξέδιδε μια μικρή εφημερίδα.


«Τελευταία φορά τον είδα το 2003» θυμάται σήμερα ο Κωνσταντίνος, «έπειτα χαθήκαμε εγώ πήγα στο εξωτερικό για μεταπτυχιακά». Από την Ελλάδα ο Σπύρος φεύγει το 2005, «για τρία χρόνια εργάστηκε σε ανθρωπιστικές αποστολές του ΟΗΕ στην Ακτή Ελεφαντοστού και την Αϊτή» σημειώνει η Άννα. Αραιά και που μαθαίνει ο Κωνσταντίνος νέα του Σπύρου και καμαρώνει. «Το 2008 έγινε αξιωματικός της μπουρουντιανής Αστυνομίας, παντρεύτηκε με μια δικηγόρο, έκανε παιδί».
Η οικογενειακή και επαγγελματική γαλήνη δεν κρατάει, όμως, πολύ. Η αφρικανική χώρα δοκιμάζεται και πάλι από εκτεταμένη πολιτική κρίση, που έχει προκαλέσει τη δολοφονία εκατοντάδων πολιτών, τη σύλληψη και φυλάκιση πολλών μελών της αντιπολίτευσης και πάνω από 150.000 προσφύγων. Ο Σπύρος, ως Συνταγματάρχης πλέον της Αστυνομίας και υπαρχηγός του τμήματος επιχειρήσεων, βρίσκεται σε μια εξαιρετικά «νευραλγική» θέση. «Υπήρξε ανέκαθεν ένας ακέραιος χαρακτήρας, ένας άνθρωπος που δεν παρέκκλινε από τα πιστεύω του» διηγείται ο Κωνσταντίνος ανήσυχος. Η ηγεσία της Αστυνομίας δίνει εντολή στον Σπύρο να ανοίξει πυρ εναντίον διαδηλωτών, αλλά εκείνος δεν υπακούει.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη βίαιη προσαγωγή του στις 27 Ιουνίου στα κρατητήρια των μυστικών υπηρεσιών, όπου υποβάλλεται σε φρικτά βασανιστήρια επί δέκα μέρες προκειμένου να «δώσει» κάποιου τύπου ομολογία. Στις 8 Ιουλίου μεταφέρεται στις φυλακές Muramuya, με την κατηγορία για «απόπειρα πραξικοπήματος», που επιφέρει στο Μπουρούντι εξοντωτικές ποινές. Ο Σπύρος Χαγκαμπιμάνα περιγράφει τα παραπάνω σε επιστολή του προς τα Υπουργεία Εξωτερικών και Δικαιοσύνης, όπως και στον Ευρωβουλευτή, Νότη Μαριά, από τα τέλη Ιουλίου. Εξ αυτών, ο Νότης Μαριάς στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο απηύθυνε έκκληση για άμεση απελευθέρωση του Έλληνα κρατουμένου στην Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας, Φ. Μογκερίνι. Ταυτόχρονα, και στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη κατατέθηκε σχετική ερώτηση για τον Σπύρο στον εκπρόσωπο τύπου του ΓΓ Stephanie Dujarric. Στο ελληνικό κοινοβούλιο ο μοναδικός που κάνει σχετική επερώτηση, είναι ο Άδωνις Γεωργιάδης. Η επίσημη, ωστόσο, απάντηση του Υπουργείου Δικαιοσύνης δεν αφήνει πολλά περιθώρια ελπίδας για δυνατότητα αποτελεσματικής παρέμβασης του Ελληνικού Κράτους.

Τον φόβο του ίδιου, ότι δεν θα τύχει δίκαιη δίκη, συμμερίζονται και οι Έλληνες δικηγόροι του, Ανδρέας και Αλέξης Αναγνωστάκης. Άλλωστε, οι εξελίξεις στο Μπουρούντι στο μεταξύ είναι ανησυχητικές, καθώς τις πρόσφατες Προεδρικές Εκλογές δεν αναγνώρισαν ΗΠΑ, ΕΕ και άλλοι διεθνείς οργανισμοί. Κατά κοινή ομολογία, η κατάσταση έχει βγει εκτός ελέγχου. «Απαξ και δημοσιοποιήθηκε το θέμα στο RFI, το μόνο μη κρατικό μέσο ενημέρωσης, ξεκίνησε μια ‘οδύσσεια’ μεταγωγών για τον Σπύρο» αναφέρει ο δικηγόρος του, Αλέξης Αναγνωστάκης. Στις 13 Αυγούστου με «κινηματογραφικό» τρόπο τον μεταφέρουν σε μια απομακρυσμένη φυλακή στο Rumonge, 80χλμ νότια της πρωτεύουσας και στις 25 Σεπτεμβρίου γίνεται η μεταγωγή του στις φυλακές- γκέτο Gitega, όπου βρίσκονται όλοι οι υποτιθέμενοι «πραξικοπηματίες». «Οι νέες συνθήκες κράτησης είναι τρομακτικές, οι κρατούμενοι βρίσκονται σε πλήρη απομόνωση, χωρίς πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και χωρίς δυνατότητα επισκέψεων» προσθέτει ανήσυχος ο Ελληνας δικηγόρος του, γνώριμος του από τα αμφιθέατρα της Νομικής Αθηνών, που ούτε εκείνος μπορεί τώρα να επικοινωνήσει μαζί του. Ωστόσο, παρακολουθεί στενά τα νέα, «οι ειδήσεις για ‘αυτοκτονίες’ και εξαφανίσεις κρατουμένων βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη» τονίζει. Με «δεμένα» τα χέρια και με τις ελληνικές αρχές να κρατούν στάση αναμονής, οι δύο Ελληνες δικηγόροι του περιμένουν λύσεις από διεθνή όργανα. «Εχουμε προσφύγει στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, για το θέμα των βασανισμών, ενώ παράλληλα περιμένουμε και απόφαση της Ειδικής Επιτροπής του ΟΗΕ για τις αυθαίρετες φυλακίσεις στη Γενεύη» καταλήγει ο κ. Αναγνωστάκης . Σε αυτό, ωστόσο, που ποντάρουν όλοι οι φίλοι του Σπύρου, είναι η διεθνής κινητοποίηση. «Προσπαθώντας να συμβάλουμε κάπως, έχουμε δημιουργήσει ένα group στο facebook, όπου ήδη 11.000 ζητούμε την άμεση απελευθέρωσή του» υπογραμμίζει η Αννα, που είναι και η διαχειρίστριά του. Παράλληλα, συλλέγουν υπογραφές– έχουν ήδη 2.000, μεταξύ των οποίων και των Ελληνικών προξενικών αρχών της Κένυας- για την αποστολή σχετικού αιτήματος στην ΕΕ.

https://www.vice.com/gr/read/apo-ti-vivliothiki-tis-asoee-stis-fylakes-tou-mpourounti