Συνέντευξη Ανδρέα και Αλέξη Αναγνωστάκη: Από τη “Δίκη της Χούντας”, στη “Δίκη της Σεισάχθειας”

Δημοσιεύτηκε στον ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, στις 1/3/2017.

«Ανδρέας Αναγνωστάκης: ο δικηγόρος που μήνυσε τη Χούντα». Αυτό έγραφαν τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και ακόμα και σήμερα, παρά τα χρόνια που έχουν περάσει, τα γεγονότα δεν έχουν ξεχαστεί.

Ήταν Νοέμβρης του 1974, όταν ο διαπρεπής ποινικολόγος είχε πρωτοστατήσει στη δίωξη των πρωταίτιων του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου. Εξαιτίας της μήνυσης που είχε υποβάλει τότε, είχε στείλει στο εδώλιο 50 κατηγορούμενους. Ο δικηγόρος είχε θέσει τον εαυτό του σε μεγάλο κίνδυνο υποβάλλοντας και μόνο τη μήνυση, δεδομένου ότι οι μηχανισμοί της Χούντας ήταν ακόμη ενεργοί.

Τα χρόνια περάσαν, όμως ο Ανδρέας Αναγνωστάκης συνεχίζει να προσπίζεται το δίκαιο, αναλαμβάνοντας υποθέσεις σημαντικές. Πλέον όμως δεν είναι μόνος. Δίπλα του έχει έναν ακόμα αναγνωρισμένο ποινικολόγο. Τον γιο του Αλέξη Αναγνωστάκη. Μαζί, προασπίστηκαν σεισμοπαθείς του φονικού σεισμού της Πάρνηθας έναντι του ελληνικού δημοσίου στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Αλλά τα έβαλαν και με την χούντα του Μπουρούντι, υπερασπίζοντας τον πρώην συμφοιτητή του Αλέξη από τη Νομική Σχολή Αθηνών, Σπύρο – Ρίτσαρντ Χαγκαμπιμάνα.

Τώρα, συγκρούονται για την προάσπιση του Δίκαιου όλων των πολιτών της Ελλάδας με το Ευρωπαϊκό κατεστημένο στη δίκη που έγινε γνωστη ως η «δίκη της Σεισάχθειας».

assets_LARGE_t_420_54571071

Μέσω ειδικής Επιτροπής Πολιτών που δημιούργησαν αγωνίζονται για την καθιέρωση στην ευρωπαϊκή νομοθεσία της Αρχής της «κατάστασης ανάγκης». Μία κατάσταση ανάγκης, που βρίσκεται σήμερα και η Ελλάδα και η οποία δεν αναγνωρίζεται ως τέτοια.

Λένε, “οι δανειστές είναι δυνάστες”.

Στη συνέντευξη που μας έδωσαν μιλούν πέρα από την εξέλιξη της «Δίκης της Σεισάχθειας» στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, για τον αγώνα των Ελλήνων να σώσουν τις περιουσίες τους ή να διαφυλάξουν θεμελιώδη δικαιώματά τους, για την δραχμή και αν αποτελεί λύση, αλλά και για σημαντικές υποθέσεις που έχουν αναλάβει.

Διαβάστε τη συνέντευξη των δύο Κισαμιτών που μετά από τη Χούντα, τώρα τα βάζουν και με το Ευρωπαϊκό κατεστημένο:

  • Και σ’ αυτή την πολύ δύσκολη περίοδο που περνά η χώρα μας – όπως και με τους πρωταίτιους της χούντας τους οποίους εσείς πρώτος κ. Αλέξη Αναγνωστάκη μηνύσατε – πρωτοστατείτε σε μια εκστρατεία – καμπάνια για την Σεισάχθεια. Πού βρίσκεται αυτή η υπόθεση; Είναι η Σεισάχθεια απαραίτητη για να απαλλαχτεί ο ελληνικός λαός από τους εφιάλτες που τον βασανίζουν με την υλοποίηση των μνημονίων ή υπάρχουν και άλλα ζητούμενα;

Ανδρέας και Αλέξης Αναγνωστάκης: Όπως γνωρίζετε, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Πολιτών Seisachtheia (“Σεισάχθεια”) συγκροτήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 8 της Συνθήκης της Λισσαβώνας.  Σκοπό έχει την καθιέρωση, στην Ευρωπαϊκή νομοθεσία, της Αρχής της “κατάστασης ανάγκης”. Κατά την Αρχή αυτή, “όταν  η οικονομική και πολιτική υπόσταση του Ευρωπαϊκού Κράτους, κινδυνεύει από την πληρωμή του απεχθούς χρέους, ο έλεγχος του και η αναστολή πληρωμής του, έως το πέρας του ελέγχου και την αποκατάσταση, είναι αναγκαία”.

Την 13/12/2016, η παραπάνω υπόθεση  εκδικάστηκε στο  Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής  Ένωσης. Παρεπέμφθηκε, με Απόφαση του Προέδρου του Δικαστηρίου, στην Ευρεία Σύνθεση, ένεκα της ύψιστης σημασίας. Ο Γενικός Εισαγγελέας P. Mengozzi θα υποβάλλει στο Δικαστήριο, γραπτά τις Προτάσεις του επί της υπόθεσης, στις 7/3/2017. Τις θέσεις του, θα κληθούμε ν’ αποκρούσουμε, εφ’ όσον δεν ευνοούν, τα αιτήματά μας. Στη συνέχεια, το Δικαστήριο, θα προχωρήσει σε διασκέψεις, προς έκδοση απόφασης. Η απόφαση, είναι “ευρωκεντρική”. Αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον από όλο τον Ευρωπαϊκό κόσμο.

Η ιδιαιτερότητα της Κίνησης αυτής, έγκειται στο ότι, για πρώτη φορά τέτοια νομοθετική πρωτοβουλία εκδηλώνεται απευθείας από τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κόντρα και πέρα από τους μηχανισμούς των Κυβερνήσεων και των κατεστημένων. Πρώτη φορά, μπαίνουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ζητήματα ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑΣ για τους αδύνατους.Τους καταστρεμμένους. Και τους καταδιωκόμενους. Ότι έχει, όχι μόνο ελληνική, αλλά και πανευρωπαϊκή στήριξη. Ήδη, 85.000 Ευρωπαίοι Πολίτες έχουν δηλώσει δια της υπογραφής τους τη στήριξη, στην άνω Πρωτοβουλία.

Η Κίνηση αυτή, συμβάλλει ενεργά στην συνειδητοποίηση της δύναμης των πολιτών σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτή η συνειδητοποίηση, αποτελεί τον δυναμικό όρο, που θα ωθήσει την Ελλάδα και την Ευρώπη, έξω από τις συμπληγάδες της εξάρτησης και φτωχοποίησης από τα αδίστακτα οικονομικά Κέντρα που κυριαρχούν.

20161213_092911

  • Πώς θα μπορέσουν οι Έλληνες των οποίων οι περιουσίες απειλούνται να παλέψουν για τη διάσωσή τους μετά από τη θεσμοθετηση από την παρούσα κυβέρνηση πλαισίου για εξπρές ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς;

Η θεσμοθέτηση των πρόσφατων, νεώτερων και επαπειλούμενων μνημονιακών μέτρων, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια, στην οικονομική ασφυξία.

Αυτή, φτάνει μέχρι την αποστέρηση του δικαιώματος των ανθρώπων, να έχουν στέγαση.

Τέτοια μέτρα, στην παρούσα περίσταση, μπορούν να αντιμετωπιστούν, στα πλαίσια της καθολικής νόμιμης αντίστασης, κατά το άρθρο 120 του Συντάγματος.

Που θα πει με καθολογική και ενεργό αποδοκιμασία.

  • Νομίζετε ότι με την επιστροφή στη δραχμή θα μπορούμε να βγούμε έστω μετά από δυσκολίες από το τέλμα;

Το νόμισμα, εξυπηρετεί την ορθή κρατική οικονομική πολιτική. Και την ευμάρεια των ανθρώπων. Όταν κρίνεται αναποτελεσματικό να διαχειριστεί τέτοιες κρίσεις και γίνεται όπλο πίεσης στα χέρια των οικονομικών κέντρων, κάθε επιλογή θα πρέπει να εξετάζεται, συμπεριλαμβανομένης και της αλλαγής του.

Βέβαια ο τρόπος του  σχεδιασμού και  η υλοποίηση τέτοιων σχεδίων αποτελεί τις περισσότερες φορές τον καθοριστικό παράγοντα της επιτυχίας των. Αλλιώς, μπορεί να επιφέρει επώδυνα αποτελέσματα.

Αλλαγή του νομίσματος, πρέπει να γίνει και να δρομολογηθεί μόνο από την Κυβέρνηση του Κράτους.  Κυβέρνηση, που θα έχει την καθολική και ενεργή στήριξη όλων των πολιτών.

Και να επιχειρείται υπό συνθήκες Εθνικής κυριαρχίας, δικαιοσύνης και ανάπτυξης.

Καμία “διαταγή” ή παρέμβαση “δανειστή”, ή άλλου ομότιμου, δεν επιτρέπεται.

Οι δανειστές, πάντα είναι δυνάστες!   Όπου καλούνται να σώσουν, φέρνουν την καταστροφή.

assets_LARGE_t_420_54969380

  • Πέραν όμως αυτών των θεμάτων είστε και δικηγόροι σε μία σειρά από σημαντικές υποθέσεις. Μεταξύ άλλων ξεχωρίζουν οι υποθέσεις του Σπύρου Χαγκαμπιμάνα και της περιπέτειάς του στο Μπουρουντί, του Τούρκου καρδιολόγου Μεχμέτ Ακάγια που ζητά άσυλο στην Ελλάδα αλλά και της οικογένειας Αλεβιζόπουλου. Με πιο κριτήριο αναλαμβάνετε υποθέσεις και τι έχετε να πείτε για τις συγκεκριμένες;

Ο Σπύρος Χαγκαμπιμάνα είναι ο Έλληνας Αρχηγός της Αστυνομίας στο Μπουρούντι της Αφρικής, που αντιτάχθηκε στη σφαγή άοπλων διαδηλωτών, κόντρα στη δικτατορία. Τον υπερασπιστήκαμε με αντοχή σε όλα τα επίπεδα. Γιατί, η περίπτωσή του, εκφράζει τις αξίες μας.  Δεν πήραμε ανάσα μέχρι την απελευθέρωσή του.

Ο Κορυφαίος Τούρκος Καρδιολόγος Μεχμέτ Ακκάγια, αποτελεί  θύμα, των πρόσφατων διώξεων του Τουρκικού καθεστώτος. Διώκεται, ως ακαδημαϊκός και έντονα σκεπτόμενος πολίτης. Ζήσαμε επί δικτατορίας, τέτοιες καταστάσεις. Καταλαβαίνουμε την θέση του. Και τις ανάγκες του, για υπεράσπιση. Τέτοιους έχουμε και άλλους.  Και θα συνεχίσουμε τα ίδια.

Η οικογένεια Αλεβιζόπουλου είναι οι συγγενείς, του αδικοχαμένου αστυνομικού από τον Πάσσαρη. Αυτή η οικογένεια, ζητά την μεταφορά του δράστη από την Ρουμανία. Και επιτέλους τη διεξαγωγή της δίκης και την απονομή δικαιοσύνης, από τα Ελληνικά Δικαστήρια.

 
 

Η απονομή δικαιοσύνης σ’ αυτές τις περιπτώσεις, αποτελεί υψηλό ιδανικό μας, ως δικηγόρων.

Ο κοινός παρανομαστής όλων αυτών των υποθέσεων ευρύτατου ενδιαφέροντος, που χειριζόμαστε, είναι η διαρκή πίστη μας για ελευθερία και δικαιοσύνη. Μ’ αυτά τα κριτήρια, δεχόμαστε και υπερασπιζόμαστε τις υποθέσεις αυτές. Ιδιαίτερα αυτές οι υποθέσεις έχουν ανθρώπους που αγωνίστηκαν για ιδανικά, με τίμημα τη ζωή και την ελευθερία τους. Η επιτυχής  έκβαση τέτοιων υποθέσεων αποτελεί εκπλήρωση του καθήκοντός μας. Και ταυτόχρονα, στέλνει  μεγάλα μηνύματα παντού και προς όλους.

Οι μπαμπάδες του τριώρου πρέπει να εκλείψουν

Δημοσιεύτηκε στο “Κουτί της Πανδώρας”, την 14/2/2017.

Του Ανδρέα Αναγνωστάκη*

Από την παρατήρηση των αιθουσών των δικαστηρίων καταφαίνεται πως, σήμερα οι δικαστές καλούνται συχνότερα, από ότι στο παρελθόν, να διαχειριστούν τη ζωή και το μέλλον ανήλικων παιδιών. Αυτών, που προέρχονται είτε από γονείς χωρίς γάμο, είτε από γονείς που χωρίζουν μετά τον γάμο.

Το φαινόμενο έχει γίνει τελευταία συχνότερο και εντονότερο με τις σχέσεις εξώγαμες ή γαμικές μεταξύ Ελλήνων και αλλοδαπών γυναικών (Αλβανές, Ουκρανές, Ρουμάνες κ.λπ.). Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, τα κύρια ζητήματα που έρχονται να λυθούν δικαστικά είναι η επιμέλεια, η διατροφή και η επικοινωνία των ανηλίκων με τον γονέα, που δεν έχει την επιμέλεια. Συνήθως, τέτοια επιμέλεια δεν έχει, ο πατέρας.

Η σύγχρονη αντίληψη που επικρατεί γι’ αυτά τα ζητήματα είναι «παιδοκεντρική». Δηλαδή, αποτελεί φάρο και μέτρο το συμφέρον του παιδιού και της ισότητας των δύο φύλλων, αναφορικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις καθενός, στην προσφορά έναντι του παιδιού.

Μ’ αυτά τα δεδομένα, η επιμέλεια πρέπει να δίδεται στον γονέα εκείνον που παρέχει μεγαλύτερες και ισχυρότερες εγγυήσεις για το παιδί, για τη σωματική του ανάπτυξη, την πνευματική του μόρφωση και την ηθική του διαμόρφωση, ανεξαρτήτως φύλλου, ανεξαρτήτως οικονομικής και επαγγελματικής κατάστασης.

Ακόμη, η διατροφή του υπόχρεου γονέα πρέπει να καθορίζεται με βάση τις απαραίτητες ανάγκες, του μέσου παιδιού. Και όχι με προοπτικές πολυτελούς διαβίωσης και «φούσκες», που έχουν προηγηθεί και έσπασαν υπό την σκληρή και αδυσώπητη κρίση που διανύουμε, αφήνοντας στον δρόμο παιδιά ανήμπορα, γιατί δεν είχαν αναπτύξει δυνάμεις αυτοάμυνας.

Το παιδί, σήμερα, χρειάζεται εκπαίδευση, έναντι όλων των καιρών. Κι αυτή, θα επιτευχθεί με παραδείγματα και πρότυπα, καθώς και με την αλληλοεπίδραση γονέων και παιδιών. Όχι με σπατάλες και επιδείξεις μεγαλομανίας και εκφυλισμένης ψευτοαριστοκρατίας.

Επισημαίνω αυτό, διότι, σήμερα πολλές μητέρες των περιπτώσεών μας, κυρίως αλλοδαπές, αλλά και Ελληνίδες όμοιας νοοτροπίας και τακτικής, χρησιμοποιούν τα παιδιά «για εισόδημα», συνήθως μεγάλο, όταν υπάρχει καλή (πολλές φορές μόνο φαινομενικά) οικονομική κατάσταση του πατέρα.

Επίσης, τα χρησιμοποιούν και ως ευκαιρία για ευδαιμονισμό, χωρίς περαιτέρω προσπάθειες για αναζήτηση δυνάμεων θωράκισης και ανεξαρτησίας του παιδιού. Αυτά είναι βλαπτικά για εκείνο. Γιατί θα μεγαλώσει σαν τον κισσό. Που όταν πέφτει το καλάμι στο οποίο έχει αναρριχηθεί εκείνο, πέφτει και σέρνεται στα χώματα.

Μεγάλη προσοχή και γνώση, ακόμη, χρειάζεται η ρύθμιση από το δικαστήριο της επικοινωνίας του πατέρα με το παιδί, όταν την επιμέλεια έχει η μητέρα.

Έχουν εμφανιστεί περιπτώσεις, που έχουν υποχρεωθεί πατεράδες σε «3ωρη την εβδομάδα» επικοινωνία, με τα παιδιά τους. Έτσι, έχει δημιουργηθεί η τάξη των «πατεράδων του 3ωρου». Αυτό είναι έγκλημα κατά του παιδιού.

Η επικοινωνία γονέα και παιδιού δεν είναι συνάντηση μεταξύ τους, για χαιρετισμό και μετά από λίγο «αντίο». Είναι θεσμός για σοβαρή αλληλογνωριμία, αλληλοκατανόηση και ευμενή επίδραση του πατέρα στην ανατροφή του παιδιού. Αυτά αναπτύσσονται στις συζητήσεις, στο κοινό παιχνίδι, στα κοινά μαστορέματα, στις παιδικές χαρές, στους περιπάτους, την κοινή παρακολούθηση παιδικών εκπομπών στην τηλεόραση, στις ιστορίες πριν τον ύπνο, στη συμμετοχή σε παιδικές εκδηλώσεις, στις κοινές συναναστροφές με παιδιά και μεγάλους κι άλλα παρεμφερή.

Ο πατέρας, σήμερα, είναι προσιτός και πρόθυμος για προσφορά στο παιδί. Και εύκολα γίνεται κι εκείνος παιδί, για αποτελεσματικότερη αλληλοεπίδραση και αλληλοπροσφορά, επίδραση του παιδιού στην ψυχική υγεία του πατέρα.

Ο πατέρας σήμερα δικαιούται ίσης δυνατότητας προσφοράς στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού. Έχει, δε, το φυσικό προνόμιο να ξεκινά από την καρδιά του και να πορεύεται στο παιδί η αυτάρκεια και η αυτοπεποίθησή του.

Οι αποφάσεις των δικαστηρίων σ’ αυτά επιβάλλεται, από τους καιρούς και τις εξελίξεις, να προσαρμοστούν. Αποβάλλοντας αγκυλώσεις και εμμονές, του παρελθόντος.

*Νομικός

Πηγή: fmvoice.gr